FİKİR YAZILARI

GÖVDE YA DA DEĞER ADAMI OLMAK!

Bu ülkenin bir zamanlar “Bir hilal uğruna” batmaya hazır güneşleri vardı; bugün AB uğruna her şeyini satmaya hazırları var. Kıbrıs denildiğinde kısa bir süre önce bu ülkede akan sular dururdu; insanlar “Kıbrıs bizim canımız, feda olsun kanımız” diye slogan atarlardı. Şimdilerde ise Türkiye’de son mücahit kahraman Denktaş’ı “ülkene git” diye tersleyen yetkililer var. Bu ülkenin “Bağımsızlık benim karakterimdir” diyen liderleri vardı. Bugün “küresel dünyada bağımsızlık eski bir hikâyedir. AB var ya!” diyen yurdumun insanları var. Türkiye’nin bir zamanlar İmam ve Hatip denilince mangalda kül bırakmayanları vardı; şimdilerde Papa’dan yardım dilenenleri oldu. Daha da vahimi bu ülkenin şafağını kurtaran Atatürk’ün resimlerine bile ülkenin sokaklarını çok gören sözüm ona demokrat (!) bilim adamları çıktı.

Bütün olan biten Türkiye’de hiçbir şeyin artık eskisi gibi olmadığını göstermektedir. Olanı biteni layıkıyla okuyabilmek için her şeyden önce şu soruyu kendi kendimize sorup cevabını da bulmak zorundayız!

Bu ülke kişisel çıkar uğruna toprağından, bayrağından ve özgürlüğünden bir kalemde vaz geçmeye hazır bunca insanı nasıl yetiştirmiştir? İçinden çıktığı milleti ve tarihini aşağılayarak yükselmeye çalışan insan, hangi şartların ürünüdür?

Bu soruya; küresel çağın ürettiği adamın ideolojisini anlamadan verilecek cevap eksik olacaktır.

Küresel çağ, bilindiği gibi gövdesi için düşünen adamın çağıdır. Küresel adam beslendiği ölçüde besleyen adam olup; onun için nesneler arası ilişkiler; insanlar arası ilişkilerden çok daha önemlidir. Bu adam yaşamın anlamını, giydiğine ve yediğine bağlayan; kendisini, ne yiyorsa ya da ne giyiyorsa yalnızca onunla tarif eden adamdır. Böyle bir adam için millete, tarihe ve topluma aidiyet duymak ancak eski bir ayrıntı derecesinde önemlidir.

Varlığını gövdesine bağlayan adamlarda klasik aile, vatan ve inanç değeri olmaz. Gövde adamları; millete, tarihe ve toprağa değil; şirkete, zevke, ihtiyaçlara ve markalara bağlıdır. Eylemlerinde mala duyulan bağlılık dine duyulanla; topluma duyulan aidiyet de markaya duyulanla yer değiştirmiştir. Midem için iyi olan ülkem ve inançlarım için de iyidir, anlayışı egemen davranış biçimidir. Onlar vatanını, toprağını, özgürlüğünü hatta namusunu dahi kıskanmak için bir neden görmezler. Aslında onlarda bu tür duygular da gelişmemiştir. Zihin ve değer onlarda büyük ölçüde güdü ve çıkarla yer değiştirmiştir.

İddiaları, idealleri ve sıkı sıkıya bağlandıkları değerleri de yoktur. Her yana meyilli ve her şeye açıktırlar. Esnektirler, amorfturlar ve nihayet fırsatçıdırlar.
Böyle bireylerin egemen olduğu toplumda tüketici demokrasisi siyasal demokrasiden; tüketmek de yönetmekten çok daha önemlidir. “Sınırları kaldırılmış bir dünyanın evrimi” , “yeni bir tür bayrak” , “Dünya çapında bağlılık sağlamak için, ulusal kişilikleri aşmak” onların yeni ideolojisidir. Bu durum onların niçin yar ile ağyar arasında tercih yapamaz hale geldiklerini de gösterir.

Onlar gerçekte düşündüğü şeyleri değiştirmemiş ondan çok daha tehlikeli olanı, o şeyi düşünmesini sağlayan temel nedeni değiştirmişlerdir. Bilindiği gibi insanların doğruları veya yanlışlarını belirlemekte kullandıkları filtrelerini değiştirmeden sömürülecek kıvama gelmeleri söz konusu olmaz.

Onlar mallara getirilen standartlar gibi kanaatlerine de endekslendikleri çıkarlara bağlı standartların getirilmesine ses çıkarmazlar. Kanaatlerinin ya da inançlarının moral ve mana eksenli olmaması, onlar için çok da önemli değildir. Piyasaya kanaat getirecek yerde kanaatlerini piyasaya sürerler. Böyle bir piyasada tepkilerin hem kontrolü hem de tek düze hale getirilmesi mümkün olur.

Gövdesini küreselleştirmiş adamdan ahlaki ve milli davranış beklenemez. Değerlerin ancak değerliler için bir anlamı olduğu unutulmamalıdır. Sorun gövde ya da değer adamı olmakla ilgilidir.

Özcan Yeniçeri
Yeniçağ Gazetesi, 27.122007

GERİ